Flamenko İstanbul Derneği, flamenco gitar, dans, ispanyolca eğitimlerini gerçekleştiren, sahne sanatları sunan dernek.

Flamenko Gitaristler

Paco de Lucia

Paco de Lucía. Francisco Sánchez Gómez. Algeciras(Cádiz), 1947. Gitarist

Belki de en evrensel flamenko sanatçısı. Babası, amatör çalışmaların ötesine geçemeyen mütevazı bir sanatçıydı. Buna rağmen çocuklarının en iyi flamenko sanatçıları olmaları ve ilerde kendisinin çektiği para sıkıntısını çekmemeleri için bir şirket kurdu. Onları küçük yaşlarından itibaren çok çalışmaya yönlendirerek bunu başardı. Ramón de Algeciras tanınmış saygın bir gitarist; Pepe de Lucía kariyerini şarkıcı olarak yaptı; María Luisa ve Antonio bazı koşullar yüzünden, María şarkı söylemesine, Antonio da iyi bir gitarist olma yolunda ilerlemesine rağmen, profesyonel flamenko sanatçıları olamadılar; Paco tek kelimeyle bir dahi. Hayatta başka hiçbir şey olamayacağını söyler hep: “İnsan çocukluğunda ne ise hep öyledir, benim çocukluğum flamenko sanatçılarının arasında geçti. “Herkes gibi cante’ye ve dansa eşlik ederek José Greco’nun dans topluluğunda çalışmaya başladığında 13 yaşındaydı. Çok tecrübesiz olmasına rağmen bunu kusursuz bir şekilde gerçekleştirdi. Kısa bir süre sonra Camarón ile tanıştı. Sahneyi hayatındaki en güzel şey olarak hatırlıyor hep. Sık sık bir araya gelip geceler boyu “yeni bir şeyler icat ederek beraber çaldılar ve söylediler”. Şu an herkes tarafından en çok dinlenilen kayıtları yaptılar, çünkü ne olmak istediğinin hep farkındaydı. “Bir konser gitaristi olmayı hiç istemedim, çocukluğumdan beri istediğim şarkı söylemekti. Çok utangaç ve şişman bir çocuktum, kendimi bu yüzden hep gülünç hissederdim ve gitarımın arkasına saklanırdım. Hayal kırıklığına uğramış bir şarkıcıyım ben”. 60’lı yılların sonunda 70’li yılların başında Paco de Lucía dünya çapında tanınıyordu. Tarzını kusursuz bir şekilde yarattı. Ninó Ricardo’nun ona eşlik ettiği ilk sahnesinden ve Sabicas, Mario Escudero ve diğerlerlerini keşfettiği ikinci sahnesinden sonra kendi tarzıyla çalmaya başladı. 1975 yılında ismini Madrid Royal Tiyatrosu’nda tarihe geçirdiği bir konser verdi.

Yeniliğe olan merakı onu mutlak ortodoksluğun savunucusu olmaktan kurtardı. Kalıcı katkıları onu flamenko müziğinde en yenilikçi kişilik yaptı. “Ne yaparsam yapayım benim müziğim hep flamenko olacak, çünkü ben neysem oyum” dediği güne kadar, sık sık çalma tarzını değiştirdiğini zannettiği için çok korktuğunu ifade etti. O zamandan beri kendi içinden nasıl geliyorsa öyle çalmaya başladı, daha önce kendine hiç tanımadığı bir özürlüğü tanıyarak. Diğer müzik tarzlarına yaklaşımları sadece onun sanatını zenginleştirdiği için değil ayrıca gelecekteki flamenko üzerinde belirleyici etkileri olduğundan dolayı dikkate değer. Oysa, hiçbir zaman flamenko kimliğini kaybetmeyeceğini ve gücünü bundan aldığını düşünüyor. Müzik hakkında bir şey bilmiyor, her şeyi sezgileriyle öğrendi. Müzikal anlamda teknik eksiklerinin olduğununun farkında ama bir yandan da onu o yapan değerleri var. “Benim tarzıma yön veren şüphesiz onun flamenko olmasıdır, eğer flamenko olmasaydı ben olmazdım.”. Birçok filmde rol aldı.

Tomatito

Tomatito.José Fernández Torres.Almería,1958. Gitarist

Camarón de la Isla onu fark edip kendi partneri yapana dek tanınmayan genç bir gitaristti.Ondan sonra idolünün ölümüne kadar yaklaşık on beş yıl Tomatito için sadık bir koruyucu kalkan oldu ve beraber Flamenko’da parlayan çiftlerden biri oldular.Tomatito ona daima saygısını gösterdi.”Almería’da doğdum,sanki bulutların üstünde gibi ve Seville’de,Madrid’de ve Cadiz’de gitaristler olmasına rağmen o bnim ayaklarımı yere bastırdı..Beni nasıl keşfettiğini bilmiyorum.Beni bulutların üstünden aldı ve yavaşça yere bıraktı.Onunla çalışmaktan hep mutluluk duydum.Ve onu dinlediğimde gitarımı elimden bıraktım ve tüylerimi diken diken eden müziğinde kayboldum.”Camarón’un ölümünden sonra çoğunlukla konserlerde çaldı.Birkaç filmde rol aldı.

Vicento Amigo

Vicente Amigo,Guadalcanal (Seville),1967. Gitarist.

Beş yaşından beri Cordoba’da yaşıyor.”Annem,küçükken elime süpürge sopasını alıp gitar çaldığımı söylüyor. Ne bunu yaptığımı ne de plastik oyuncak bir gitarımın olduğunu hatırlıyorum.Fakat kendi ülkemde çok küçükken Paco de Lucía’yı dinlediğimi biliyorum. Tuhaf,çünkü çok küçüktüm, çok net hatırlamıyorum. Bir gün bahçede gitar çalan komşumu gördüm ve gitara o zaman gerçekten aşık oldum.”diye konuştu. Acemiliğini tamamladığı Sanlúcar grubuyla çalmaya başladığında çok gençti. Kariyerine,cante ve gitar arasındaki derin ayrımı keşfetmesi sayesinde eşi bulunmaz partneri El Pele ile başladı. ”Derin cante’nin ve iyi eşlik etmenin ötesinde bir anlayışa sahip olmak şart.”diye belirtti. Konserlere yoğunlaşmak,kendi yaşıtları arasında kendi stilini oluşturmak için sanatçıyla bağlarını kopardı;birkaç yıl içinde tüm dünyada turneler düzenledi,çok önemli festivallerde sahne aldı ve itibar kazandı.Ayrıca “yeni Paco de Lucía” olabileceğini gösterdi. La Unión (1988), Extremadura (1988) ve Cordoba(1989) gibi önemli flemenko gitar ödüllerini kazandı.

Chicuelo

JUAN GóMEZ CHICUELO,(Barcelona,1968). Gitarist

Gitar öğrenmeye flamenko peñas ile çocukken başladı. Manolo Sanlúcar ve Isidro Muñoz ile birlikte okudu.

İlk yıllarında Barcelona’da Tablao de Carmen’de, Mario Escudero, Angelita Vargas, La Tolea, Yerbabuena, Sara Baras, Adrián Galia, Belén Maya, Antonio “el Pipa”, Joaquin Grillo ile çalıştı.

Tomatito, Duquende, Mayte Martín, Ginesa Ortega ve Joan Manuel Serrat gibi artistler için stüdyo müzisyeni olarakı çalıştı, ayrıca Ginesa Ortege’nın “Siento” ve “Oscuría” ve Miguel Poveda’nın Suena Flemenco” kayıtları için de müzik yönetmeliği görevini üstlendi.

Son Orson Welles filmi “El Quijote”nun müzik versiyonunu yaptı ve Paris’te düzenlenen “Festival de Jónevez Flamencos” festivaline katıldı.

1996’da “Cambalache” grubunun kurucu üyesi oldu. Enrique Morente, Rancapino, Chano LObato, Josê Mercé, Duquende, Mayte Martín ve Potito’ya eşlik etti,ve kendisi Miguel Poveda’nın daimi partneri.

Niño Josele

Niño Josele, Juan José Heredia .Almería. 1974. Gitarist

Tomatito ile birlikte çaldı ve bunun etkilerini onda görebilirsiniz. Duquende, Morente, Remedios, Amaya, Montse Cortés ve Dieguito El Cigala için çaldı.1996 Bienali’nde “Jóvens Valores(Genç Yetenekler) ödülünü kazandı. Çok özel ve uyumlu ritmiyle başarılı genç gitaristler listesine adını yazdırdı.Solo kayıtları da bulunmaktadır.

Kaynak: https://www.flamenco-world.com